ریاضت کلام شامل ادای سخنانی است که راست ، خوشایند و سودمند باشد و باعث ناراحتی و آشفتگی دیگران نگردد. بعلاوه خواندن مرتب و منظم متون مقدس ودایی نیز ریاضت کلام است .

ریاضت کلام شامل ادای سخنانی است که راست ، خوشایند و سودمند باشد و باعث ناراحتی و آشفتگی دیگران نگردد. بعلاوه خواندن مرتب و منظم متون مقدس ودایی نیز ریاضت کلام است

-ریاضت بدن شامل پرستش و ستایش خداوند متعال ، براهماناها، پیر روحانی ، و بزرگتران همچون پدر و مادر می باشد. بعلاوه پاکیزگی ، سادگی ، تجرد و عدم اعمال خشونت نیز در زمره ریاض تهای بدن محسوب می شوند.
-ریاضت کلام شامل ادای سخنانی است که راست ، خوشایند و سودمند باشد و باعث ناراحتی و آشفتگی دیگران نگردد. بعلاوه خواندن مرتب و منظم متون مقدس ودایی نیز ریاضت کلام است .
-و رضایت ، سادگی ، وقار و سنگینی ، تسلط بر نفس و تزکیه خویشتن ، ریاضتهای ذهن هستند.
-این ریاضتهای سه گانه ، که با ایمان روحانی به وسیله اشخاصی انجام می گردد که انتظار هیچ گونه منفعت مادی ندارند، بلکه فقط به خاطر رضایت خداوند متعال عمل می کنند، ریاضت در گونه نیکی خوانده می شود.
-گفته می شود آن توبه یا ریاضتی که از روی غرور و به خاطر کسب احترام ، افتخار و ستایش انجام می گردد در گونه شهوت می باشد که نه ثباتی دارد و نه دائمی است .
-گفته می شود آن توبه یا ریاضتی که ابلهانه و با آزار و شکنجه خود و یا برای نابودی یا آسیب رساندن به دیگران انجام گردد، در گونه جهل است .
-صدقه ای که به حکم وظیفه ، در زمان و مکان مناسب بدون انتظار پاداش ، به شخصی که استحقاق دریافت آن را دارد داده شود صدقه در گونه نیکی محسوب می گردد.
-اما صدقه ای که به امید پاداش ، یا با آرزوی نتایج ثمربخش ، یا با سوء نیت و کراهت داده شود، گفته می شود صدقه در گونه شهوت است .

رضایت ، سادگی ، وقار و سنگینی ، تسلط بر نفس و تزکیه خویشتن ، ریاضتهای ذهن هستند.

رضایت ، سادگی ، وقار و سنگینی ، تسلط بر نفس و تزکیه خویشتن ، ریاضتهای ذهن هستند.


-صدقه ای که در مکان و در زمان نادرست ، به اشخاصی که سزاوار دریافت آن نیستند و بدون احترام و توجه صحیح داده شود، صدقه در گونه جهل خوانده می شود.
-از آغاز آفرینش ، از سه هجاءِ اُم تات سات برای نشان دادن حقیقت مطلق متعال استفاده می شده است . براهماناها، هنگام ذکر سرودهای ودایی و در خلال قربانیهایی که برای رضایت خداوند متعال صورت می گرفت ، آن را ادا می کردند.
-بنابراین ، حق جویان به منظور رسیدن به متعال ، همواره قربانیها، ریاضتها و صدقات خود را که بر اساس قواعد کتب مقدس است با ادای واژه اُم آغاز می کنند.
-انسان باید بدون آرزوی نتایج ثمربخش ، انواع گوناگون قربانی ، ریاضت و صدقه را با ادای واژه ”تات “ انجام دهد. منظور و مقصود از انجام چنین فعالیتهای متعال و روحان ی، آزاد شدن از اسارت مادی است .
-حقیقت مطلق ، هدف و مقصود قربانی عابدانه است و با واژه ”سات “ نشان داده می شود. ای پسر پریتها، فاعل چنین قربانی و همین طور تمام اعمال قربانی ، ریاضت و صدقه که در راستی و خلوص هماهنگ با مطلق یا شخص متعال هستند و به منظور رضایت او انجام می گیرند، نیز ”سات“ خوانده می شوند.
-ای پسر پریتها، آنچه به صورت قربانی ، صدقه یا ریاضت ، بدون ایمان به خداوند متعال انجام گردد، موقتی است . آنها ”آسات“ خوانده می شوند و چه در این زندگی و چه در زندگی بعد بی فایده هستند.

یک نظر بنویسید


+ یک = ده