و هر کسی که در لحظه پایان زندگی ، تنها مرا به خاطر آورد و بدنش را ترک گوید، بی درنگ به طبیعت من واصل می گردد و جای هیچ گونه تردید در این باره نیست.

و هر کسی که در لحظه پایان زندگی ، تنها مرا به خاطر آورد و بدنش را ترک گوید، بی درنگ به طبیعت من واصل می گردد و جای هیچ گونه تردید در این باره نیست.

-آرجونا سؤال نمود : ای خداوند من ، ای شخص متعال ، برهمن چیست ؟ ذات چیست ؟ فعالیتهای ثمربخش کدام است؟ این تجلی مادی چیست ؟ و فرشتگان چه هستند؟ خواهش می کنم اینها را برای من توضیح ده .
-ای مادهوسودانا، خداوند قربانی کیست و چگونه در بدن زیست می کند؟ و چگونه آن کسانی که وقف خدمت عابدانه هستند می توانند در هنگام مر گ، تو را بشناسند؟
-شخصیت مطلق الهی فرمود : موجود زنده روحانی و فناناپذیر، برهمن خوانده می شود، و سرشت جاودان او به آدهیاتما یا ذات موسوم است . اعمالی که در ارتباط با تکامل بدنهای مادی موجودات زنده است کارما یا فعالیتهای ثمرجویانه خوانده می شود.
-ای بهترین موجودات جسم یافته ، طبیعت فیزیکی که دائماً در حال تغییر است ، آدهی بهوتا (تجلی مادی ) خوانده می شود. شکل جهانی خداوند که شامل تمام فرشتگان همچون خداوندگار آفتاب و ماه می باشد، به آدهی دایوا موسوم است . و من ، خداوند متعال ، که به صورت روح متعال در قلب هر روح کالبد گرفت ه ای سکنی دارم ، آدهی یاگیا (خداوند قربانی ) نامیده می شوم .
-و هر کسی که در لحظه پایان زندگی ، تنها مرا به خاطر آورد و بدنش را ترک گوید، بی درنگ به طبیعت من واصل می گردد و جای هیچ گونه تردید در این باره نیست.
-ای پسر کونتی ، هر حالتی از وجود را که انسان در هنگام ترک بدن به خاطر آورد قطعاً به همان حالت نائل خواهد شد.
-بنابراین ، آرجونا، تو باید همواره مرا به صورت کریشنا به خاطر داشته باشی و به من فکر کنی و در عین حال وظیفه تجویز شده خود را که جنگیدن است انجام دهی . با نثار اعمالت به من و با متمرکز کردن فکر و شعورت بر من بدون شک به من خواهی رسید.
-ای پارتها، آن کس که بر من به عنوان شخصیت اعلای پروردگار تمرکز می نماید، و همواره به یاد من است ، و از این راه انحراف حاصل نمی کند، یقیناً به من نائل خواهد شد.
-انسان بایستی بر شخصیت متعال به عنوان دانای مطلق ، قدیم ازلی ، حکمران نهایی ، کوچکتر از کوچکترین ، حافظ همه کائنات ، ورای همه ادراکات مادی و وجود تصورناشدنیی که همواره یک شخص است تمرکز نماید. او همچون خورشید درخشان و شخصیت متعال و روحانیش در ورای این طبیعت مادی است.
-کسی که هنگام مرگ هوای زندگیش را بین دو ابرو ثابت و متمرکز کند و با قدرت یوگا و با ذهنی بدون انحراف خود را وقف به یاد داشتن خداوند متعال در عشق و عبودیت کامل نماید، قطعاً به شخصیت اعلای پروردگار نائل خواهد شد.
-حکمای بزرگ در مرحله انقطاع که در وداها تبحر دارند و به ذکر امکارا می پردازند وارد برهمن می شوند . اکنون این روش رهایی را که شخص در آرزوی رسیدن به آن ، تجرد (عفاف کامل ) اختیار می کند، برایت به اختصار توضیح خواهم داد.

یک نظر بنویسید


دو + سه =