انسان باید، با ایمان و عزم راسخ و بدون انحراف از مسیر، به تمرین یوگا بپردازد . و بدون استثناء تمام خواسته های مادی را که از پندارهای ذهنی پدید می آید رها سازد و بدین سان کلیه حواس را از تمام جهات به وسیله ذهن مهار نماید.

انسان باید، با ایمان و عزم راسخ و بدون انحراف از مسیر، به تمرین یوگا بپردازد . و بدون استثناء تمام خواسته های مادی را که از پندارهای ذهنی پدید می آید رها سازد و بدین سان کلیه حواس را از تمام جهات به وسیله ذهن مهار نماید.

-ذهن انسان در مرحله کمال که جذبه یا سامادهی خوانده می شود، از طریق تمرین یوگا کاملا از فعالیتهای مادی منفک می گردد. این مرحله کمال زمانی فرا میرسد که شخص قادر گردد ذات را از طریق ذهن پاک ببیند و لذت و شادمانی را در آن بیابد . انسان در چنین حالت پر سروری ، از طریق حواس روحانی (حواس پاک شده )خود به خوشبختی روحانی بیکرانی دست می یابد. روح با نیل به چنین کمالی متوجه می گردد که دستاوردی گرانبهاتر از آن وجود ندارد و دیگر هیچگاه از حقیقت دور نمی شود و به صورت تزلزل ناپذیری ، حتی در سخت ترین مشکلات ، در آن استوار می ماند. این است رهایی حقیقی از تمامی رنجهای زاییده شده از تماس با نیروی مادی .
-انسان باید، با ایمان و عزم راسخ و بدون انحراف از مسیر، به تمرین یوگا بپردازد . و بدون استثناء تمام خواسته های مادی را که از پندارهای ذهنی پدید می آید رها سازد و بدین سان کلیه حواس را از تمام جهات به وسیله ذهن مهار نماید.
-انسان باید به تدریج و قدم به قدم با شعوری که از اعتقاد و اطمینان کامل نشأت گرفته است درجذبه قرار گیرد و بدین سان ذهن باید تنها بر ذات متمرکز گردد و به هیچ چیز دیگر نیندیشد.
-انسان باید حتماً ذهن را از هر کجا که به علت طبیعت لرزان و بی ثباتش در آن سرگردان پرسه می زند بازپس کشاند و آن را تحت کنترل ذات قرار دهد.
-آن یوگی که ذهنش بر من متمرکز است ، مسلماً به بالاترین کمال شعف روحانی دست می یابد. او در ورای گونه شهوت قرار گرفته و به شناخت هویت یکسان خود – از نظر کیفی – با متعال نائل آمده و در نتیجه از تمام واکنشهای اعمال گذشته رها شده است.
-بدین سان یوگی حکمران بر نفس ، که دائماً به تمرین یوگا مشغول است ، از تمام آلودگیهای مادی رها می گردد و به بالاترین مرحله کمال خوشبختی در خدمت عاشقانه روحانی به خداوند دست می یابد.
-یوگی حقیقی مرا در همه موجودات میبیند و همه موجودات را نیز در من میبیند . در حقیقت شخص خودشناخته مرا، همان خداوند متعال را، در همه جا مشاهده می نماید.
-من هیچگاه برای کسی که مرا در همه جا می بیند و همه چیز را در من می بیند گم نیستم ، همان گونه که او نیز هیچگاه برای من گم نیست.
-چنین یوگیی که مشغول خدمت پرستش گونه به روح متعال است ، با پی بردن به اینکه من و روح متعال یکی و واحد هستیم ، همواره در تمام شرایط، در من مأوا می گزیند.
-ای آرجونا، یوگی کامل کسی است که در مقایسه با ذات خویش ، برابری حقیقی همه موجودات را چه در رنج و چه در شادی آنها مشاهده می کند.
-آرجونا گفت : ای مادهوسودانا، روش یوگایی که برایم به اختصار بیان کرده ای غیر عملی و تحمل ناپذیر به نظر می آید، زیرا ذهن بی قرار و بی ثبات است .

یک نظر بنویسید


پنج + دو =