روح که تحت تأثیر منیت کاذب گمراه و سرگردان شده است ، خود را فاعل اعمالی می پندارد که در حقیقت به وسیله سه گونه طبیعت مادی انجام می گردد.

روح که تحت تأثیر منیت کاذب گمراه و سرگردان شده است ، خود را فاعل اعمالی می پندارد که در حقیقت به وسیله سه گونه طبیعت مادی انجام می گردد.

-بنابراین ، انسان باید بدون دلبسته شدن به نتایج و ثمرات اعمال ، به آنها به منزله وظیفه عمل نماید، زیرا با عمل عاری از دلبستگی به متعال واصل می گردد.
-شاهانی همچون جاناکا فقط با انجام وظایف تجویزشده به کمال نائل گردیدند . از این رو، فقط برای آموزش عموم مردم ، باید به وظیفه خود عمل نمایی .
-هر آنچه شخصی بزرگ انجام دهد، عموم مردم دنبال می کنند و از هر معیاری که او با اعمال نمونه خود به وجود آورد، تمامی مردم جهان پیروی می نمایند.
-ای پسر پریتها، در تمام سه جهان ، هیچ گونه کار تجویزشده ای برای من وجود ندارد ؛ من به چیزی نیاز ندارم و محتاج آن نیستم که چیزی به دست آورم ، ولی با وجود این مشغول انجام وظایف تجویزشده هستم.
-زیرا، ای پارتها، اگر من به انجام دقیق وظایف تجویزشده مبادرت نورزم ، مسلماً همه انسانها نیز راه مرا دنبال خواهند کرد.
-اگر من وظایف تجویزشده را انجام ندهم ، تمامی این جهانها در معرض نابودی قرار خواهد گرفت . بدین سبب ، من باعث ایجاد نسل ناخواسته خواهم شد و در نتیجه صلح و آرامش تمام موجودات زنده از بین خواهد رفت .
-همان گونه که نادانان وظایف خود را با دلبستگی به نتایج و ثمرات آن انجام می دهند، دانایان نیز ممکن است به طرز مشابهی عمل کنند، لیکن آنان بدون دلبستگی و به خاطر هدایت مردم به راه راست چنین می کنند.
-فرد دانا، به منظور آشفته نساختن ذهن نادانان که به نتایج و ثمرات وظایف تجویزشده دلبسته اند، نباید آنان را به ترک عمل ترغیب کند . بلکه باید از طریق کار کردن با روحیه ای حاکی از عشق و عبودیت ، آنها را به انجام همه گونه فعالیت [برای پیشرفت تدریجی در آگاهی به کریشنا] مشغول دارد.
-روح که تحت تأثیر منیت کاذب گمراه و سرگردان شده است ، خود را فاعل اعمالی می پندارد که در حقیقت به وسیله سه گونه طبیعت مادی انجام می گردد.
-ای مسلّح بزرگ ، کسی که حقیقت مطلق را می شناسد، با آگاهی کامل از تفاوت بین کار و عمل در عشق و عبودیت و کار و عمل برای اجر و ثمر، خود را درگیر حواس و کامجویی نمی کند.
-نادانان که با گونه های طبیعت مادی گیج و سردرگم شده اند، خود را کاملاً مشغول فعالیتهای مادی می سازند و دلبسته آن می شوند؛ هرچند که این فعالیتها به علت فقدان دانش اجراکنندگانشان پست و حقیر است ، لیکن خردمندان نباید این افراد را با بازداشتن از انجام آن آشفته سازند.
-بنابراین ، ای آرجونا، با تسلیم تمام اعمالت به من و با آگاهی کامل نسبت به من ، بدون خواسته و آرزو برای منفعت ، عاری از هر گونه احساس مالکیت و آزاد از سستی و ضعف ، بجنگ .
-کسانی که وظایف خود را بر اساس تعالیم من انجام می دهند و با ایمان و بدون حسادت از آن پیروی می کنند، از زنجیرهای اسارت اعمال ثمرجویانه رها می گردند.
-ولی آنان که به علت حسادت این تعالیم را نادیده می گیرند و از آن پیروی نمی کنند ، جاهل و غافل محسوب می شوند و تلاش آنها برای کمال محکوم به شکست خواهد بود.
-حتی شخص صاحب دانش نیز بر اساس طبیعت خود عمل می کند، زیرا همه طبق خصوصیات فردی خود که از سه گونه طبیعت مادی کسب کرده اند عمل می کنند. پس سرکوب کردن آنها چه فایده ای در بر دارد
-دلبستگی و دلزدگی ناشی از رابطه بین حواس و اشیاءِ جلب کننده آنها را می توان از طریق قواعد و اصول موجود تنظیم کرد . انسان نباید تحت فرمان چنین دلبستگیها و دلزدگیهایی که موانعی در راه خودشناسی محسوب می شوند قرار گیرد.
-بهتر است انسان ، حتی به صورت ناقص ، به وظیفه تجویز شده خود بپردازد تا به وظیفه شخص دیگر به صورت کامل . نابود شدن در خلال انجام وظیفه خود، به مراتب بهتر از انجام وظایف شخص دیگر است ، زیرا دنبال نمودن راه دیگران خطرناک است .

یک نظر بنویسید


شش + یک =